Dans (Deel IX)

Dromend over morgen vond ik jou,
na al die jaren liep je ineens op mijn pad.
Jij weer als onbereikbare prachtige vrouw,
ik als de man die jij nooit had.

De vragen die er zijn maar niet gesteld,
omdat we het antwoord al weten misschien?
Of is het omdat we onze kansen hebben geteld,
en we bang zijn voor deze liefde bovendien.

Ik smeek je geknield en wel,
wil je alsjeblieft voorzichtig zijn met mij?
Door jouw verschijning brandt mijn hart zo fel,
maak me alsjeblieft niet af maar vrij.

Ik zal alle gevolgen nemen sterk en trouw,
met trots en kracht zal ik ze dragen.
Want alles voelt verkeerd zonder jou,
Alleen weet ik nu niet wat ik moet vragen.

Dus ik maak mezelf en jou weer wijs,
dat er niets is dan koffie's en thee.
Dan neem ik straks oud en grijs,
jou in mijn hartje mee.