vorige gedicht
vorige gedicht
Varen wij
‘T is niet te zeggen dat ik de zee zie
Meer de zoetzoute geur van kleurige bladeren
Op een warme augustusnacht
Toen het blauw van alle kanten weerkaatste
Je ogen, je huid en alles was perfect
In mijn huis, rood en blauw
Staan je goed
Bij gebrek aan zand
Schreef je op mij
En ik beloofde
Niet weg te varen
Hoe weet een meeuw zich veilig te wanen
In een zee van zo onstuimig grijs
Als hij vermoeid raakt zal hij storten
Een dier zo dom of zo ontzettend wijs
Reacties op ‘Varen wij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
