Het kleine meisje

Het was als de wekker
Die mijn slaap verstoorde
Als het scherpe mes,
Dat mijn droom doorboorde

Het was als een luchtbel
Ruw uit elkaar gespat
Het was als de herinneringen
Die ik voor ’t gemak vergat

Want die herinneringen braken me op
Deden me denken aan een veilige tijd
Maar het leven gaat verder en,
Jouw liefde ben ik kwijt

Jij was als mijn beschermheer
Ik voelde me veilig bij jou
Jij bood me je warme armen als,
Ik stond te rillen van de kou

Jij schermde me af van de wereld
En op zich was dat wel fijn
Maar ik voelde me een klein meisje wanneer,
Ik dat niet meer wilde zijn

Ik vond dat het tijd was om op te groeien
En bij je weg te gaan
Maar nu ik hier alleen sta weet ik niet meer,
Of ik daar goed aan heb gedaan

Ik weet niet waar ik heen moet
Ik mis de wereld die jij voor me had gebouwd
Waarin alles vanzelfsprekend was en,
Alles was vertrouwd

Nu heb ik de sprong genomen
In het diepe vanaf de kant
Ik ben nu wel zelfstandig maar,
Weet niet waar ik ben beland

Mijn tranen spreken voor zich
Ik mis de veiligheid
Van het kleine meisje in jouw armen maar,
Die tijden ben ik kwijt.