vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De maan
ik ben van de maan gevallen
recht in mijn bed
jij tekende getallen
zonder kleedje met pet
jouw tepels schreven
zonder pen of papier
heel bedreven
een intens plezier
de zon gaat nu schijnen
een flonkering van licht
schitterende florijnen
verlichten jouw gezicht
fets
Ingezonden door
fets
Geplaatst op
04-03-2018
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
GezichtReacties op ‘De maan ’
-
'Dat gaat boven mijn pet', zei het mannetje van de Maan en de zon scheen op zijn klep.
guido - 05-03-2018 om 19:36
