Naglans

Terwijl ik bedden duwde
flitste jij voorbij
af en toe jouw lach
hangende de tijd
dat het infuus liep
kroop hoop mijn leven in
zocht ik in hoeken en gaten
naar jouw ogen
patienten duwend
soms vechtend voor hun leven
streed ik in witte gangen
mijn eigen kleine strijd

zag ik je in de film
of daarginds bij de trap
op zoek naar boven
of was het beneden
dat ik iemand halen moest ?
mijzelf reeds lange tijd verloren
vond ik een route
naar jouw ogen
in woordenstroom
viel ik die tweede keer
door zes verdiepingen heen
al te veel alleen

glans geef je zolang
je glinstert