vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
stelsel
Er schijnt nu een licht;
het verandert mijn zicht.
Het zicht op de zaken,
doet mij langzaam ontwaken.
Een fel nieuw licht,
met mijn ogen dicht,
hoop ik, dat jij ze zult sperren.
sperren, sperren,
een reis naar verren,
zo ver mogelijk hier vandaan.
Laten we gaan,
naar de maan.
Laten we tellen,
de stellen,
van weerzinwekkende sterren.
Ingezonden door
Anne Sax
Geplaatst op
13-11-2017
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
SamenReacties op ‘stelsel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
