Moeder
Moeder.
Moeder je bent nu dementerende en weet niet alles meer
je stelt de vragen keer op keer
voel mij zo schuldig dat ik je wens niet heb kunnen vervullen
heb alles in het werk gesteld zelfs boven mijn kunnen.
De rechter bepaalde anders voor jou
en de nichten laten jou nu in de kou
als we alles van te voren hadden geweten
zou je nu thuis gewoon in je eigen omgeving eten.
Er is niets meer terug te draaien
zou je over je oude bolletje willen aaien
zie je als een hele oude vrouw
tja waar ik toch ergens nog van hou.
Heb je gehaat tot in het diepst van mijn ziel ik durf het te zeggen
maar durf ook mijn dank uit te spreken maar kan het niet meer bij je leggen.
Het heeft zo allemaal moeten zijn
jij deed mij zo verschrikkelijk veel pijn
maar het leven wat je nu lijdt
dat is waar ik voor vocht en verloor de strijd
De rechtsmacht hier in dit nederland
is niet jofel en ik ben er niet tegen bestand
zou je graag zou als jij wilde met heel je hart
en mij vroeg vele jaren terug met volle smart
laten sterven in je eigen huis en in je eigen bed
maar die klote rechtsmacht heeft het mij belet
Lieve moeder al heb ik je gehaat
ergens hou ik van je treft mij de smaad
fouten die wij beiden hebben gemaakt
die osn beiden hebben geraakt
moeten vergeten worden nu het nog kan
maar praten met je gaat niet meer sinds je verloor je 2de man
vragen zullen onbeantwoord blijven
jou lichaam zal ooit verstijven
zelfs dan kan ik geen afscheid van je komen nemen
want alles hebben de nichten ons ontnomen
mag zelfs niet meer bij jou op bezoek van ze komen
bang als ze zijn dat ik je meeneem en je de rust gun waar je toen om vroeg
blij ben ik dat toch mijn kids bij je mogen komen
en zij nog even samen met hun oma weg kunnen dromen
Ook Peter kan het allemaal handelen
en de weg naar jou toe vrij bewandelen
Het doet mij zeer want ook ik heb fouten gemaakt
verdorie dit gun ik je niet het heeft mij heel diepgeraakt
moeder in stilte bid ik elke dag
dat jou God je gauw halen mag
Dat je bij je lieve echtgenoten verder mag verblijven
om samen als een wolkje aan de hemel voorbij kan drijven
naar beneden kijkend en denkende en zien
dat je trots kunt zien op deze dochter, die gekke trien
nee wil je geen schuldgevoel aanpraten
toch was jij diegene die mij leerde haten
maar ik geef je de vergissenis
gosiie moeder mn hele leven was er het moeder gemis.
Het gaat je goed en straks daar boven
zal nooit meer iets kwaads zeggen dat wil ik wel beloven
maar ik weet dat jij dat niet meer geloofd
omdat ik je dat ene had beloofd
en het niet waar heb kunnen maken
waarom moest de rechtsmacht mij zo raken.
Ingezonden door
Mieke Veldhuizen
Geplaatst op
18-02-2009
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WaaromReacties op ‘Moeder’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
