Pijn en Verdriet

Ze zeggen woorden doen geen pijn.
Of is dat soms sarcastische gein.
Woorden kunnen soms zijn als de steken van een zwaard.
Als ze steeds maar zeggen ,jij bent niets waard.

Totdat je er zelf in gaat geloven.
Dan is je hele bestaan ondersteboven.
Dan begint er een oorlog in je geest .
Je begint jezelf te haten,en je vlees .
Aan de ene kant wil je worden bemint,
en aan de andere kant zie je het misbruikte kind.

Ook omdat ze aan je zaten ,daar waar het niet mocht.
Maar juist zij zijn niets waard .
Zij zijn het geestelijke gedrocht.
Ze zijn als een redeloze dier.
Al tijd op jacht, alleen voor hun eigen honger en plezier.

Zij doen dingen in het duister,en verloren zo al hun luister.
Zij zetten dan overdag, hun masker weer op.
Geven jou van ook alles maar de schuld,
anders word hun ware ik onthuld.

Ze zeiden ik hou van jou,waar jij in geloofde.
Maar wat kon je doen, je was nog maar zo klein.
Kon dat absoluut niet doorzien ,al die schijn.

Geloof mij,
ik je begrijp je met al die pijn,ook ik zat er middenin
En vroeg mij duizenden keren af,wat heeft het leven voor zin.

Maar geloof ze niet ,,ze hebben je opgevoed met vergif.
Verbreek elke woord die ze tegen je zeiden.
Laat die geestelijke kettingen van je afglijden.

Denk er niet meer over na, als het even kan.
En zeg tegen je zelf nu is het voorbij.
Het slechte was niet ik,maar dat waren zij.
Bouw goede vrienden om je heen.
Dan sta je niet meer alleen.

Vrienden die met je lachen en huilen.
En als het nodig is,je een tijdje kan schuilen.
Daar zullen je woorden veilig zijn en geborgen.
Dan is er ook voor jou elke dag een nieuwe morgen.

Dan kan woorden zijn Als een twee snijdend zwaard.
Als een balsem , voor je geest.
Die tegen jou zeggen.
Het leven is fijn.
Ik mag er zijn.