Voor altijd

Gevangen in duizenden muren van steen
Geen mens , dier , ding om mij heen
Afwachtend tot iemand mij komt helpen
Of dat iemand me hoort.

Het geluid van het tikkende water
Een bonk van mijn voet tegen de stenen, koude, muffe muur
Niemand die me hoort.

Op mijn arm zit een kras van de scherpe stenen op de grond
De sneeën vullen zich met bloed
Uit mijn ogen komt een traan.

Kon ik alles maar weer terug draaien
De tijd overdoen
Nu heb ik niks meer ,
geen huis , tijd of toekomst

Niemand die ik kan vertellen dat ik lijd
Gevangen en opgesloten

voor altijd..