Omkeren
Is het angst?
Angst om me goed te voelen
Een reis naar het onbekende
Is dat wat ik me voorwendde
Durf niet stil te staan
Onzekerheid staat bovenaan
Kijkt vol boosheid naar beneden
Is toch nooit echt tevreden
Altijd maar weer die 'maar'
Wanneer ik in de verte staar
Naar wat ik eigenlijk wil zijn
Een sprankje hoop, zo klein
Gebroken door dit verdriet
Het steeds net niet kunnen pakken
Dan maar die ongemakken
Die verlaten mij zeker niet
Zou het ooit gaan stoppen?
Kan ik het tij gaan keren?
Leven zonder te verstoppen
Negatieve gedachten afweren
Omdraaien naar het positieve
Ik mag er zijn met al m'n gebreken
En al mijn doldwaze streken
Vind mijn rust in het lieve
Proberen lief te zijn voor mij
De kracht van mildheid voorop
Het steeds benoemen maakt me vrij
Dan kom ik er weer bovenop!
Ingezonden door
ByKyra
Geplaatst op
16-05-2017
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Angst Gebroken Hoop Onzekerheid VerdrietReacties op ‘Omkeren’
-
mooi beschreven, durf te leven zoals je bent, liefs wens ik je toe
Marill - 19-05-2017 om 06:51
-
Dank je wel Marill!!
ByKyra - 06-06-2017 om 20:38
