Opname

het is mijn 2de dag,
weg van alles.
Al het vertrouwde is weg,
waar kan ik naartoe.

Ik wil kunnen slapen,
de hele dag door.
Maar mijn hart klopt door,
en elke ademhaling is moeilijk.

Ik voel me niet alleen,
maar toch ook weer wel.
Mijn hoofd is een puinhoop,
houd dat ooit op?

Nu voor mijn problemen,
Opgenomen en bezonken.
Ik snap het niet,
ik ben zo moe.

Ik wil kunnen lachen, spelen en springen,
MAar ik kan het niet.
Ik ben dat niet meer,
en dat zie ik hier nu in.

Sommige mensen snappen het niet,
die denken dat het allemaal wel meevalt.
Maar dat is het niet,
neem mijn hoofd voor een dag.

Mijn hoofd is vol,
geen ontsnappen aan.
Ik begin al te merken,
raak al aardig van de baan.

Het lijkt of ik stik,
maar ik voel de lucht in mijn longen.
Het is net of ik zweef,
maar voel me voeten op de vloer.

Laat me voelen,
dat ik er toe doe.