Wintertijd
De sneeuwvlokken dwarrelen
als broodkruimels op tafel
mensen zijn gehuld in donzen sjalen
het slecht weer is het onderwerp van vandaag.
We hebben nog nooit zo verlangd
naar een lange broek
onze vingers zijn bevroren rietjes
waaruit de koude lucht zuigt.
Is het niet dat solidairen nu de daklozen van straat halen?
Het is toch die seizoen?
Dat de vrouwen hun hakken in de kast laten
zodat ze niet zouden uitglijden
en wollen mutsen met panda-oren op het hoofd zetten.
Je weet dat het winter is als de leerlingen in de klas
uit het raam struinen naar de regense rijen
wat dus interessanter is dan de les
de één droomt van geluk in de regen
de ander treurt omdat hij met de fiets naar huis moet.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
14-01-2017
Over dit gedicht
Alles vergaat en niets is eeuwig. Zelfs je schoonheid is slechts voor dit seizoen
Geef uw waardering
Op basis van 12 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WinterReacties op ‘Wintertijd’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
