Mijn gevoel

Opstaan.. knokken en daargaan. Dat is een gezegde die mensen veel zeggen. Ik geloof daar niet in. Je leert er wel van je fouten.
Gevoelens maken mij kapot.. slapeloze nachten krijg ik ervan. Vaak werd er gespeeld met mijn gevoelens.. maar wil dat niet meer.
Bang om weer geraakt te woorden... geloof te snel dingen. Wat ik aan mezelf haat.

Pen en papier.. dat gebruik ik niet. Ik denk er over na en leef met die gedachtens in me hoofd mee. Maar ik red me wel.. geloof me. Ik wilde dood.. misschien niet leuk om te horen, maar wilde het wel.

Geschreeuwd om angst... geschreeuwd om pijn. Voelde op een of andere manier fijn. Maar dit wil ik niet.. ik moet een weg vinden. Een positive weg. Geen weg van vluchten, geen weg van pijn. Maar wel een weg waarbij ik gelukkig kan zijn. Hoe kan ik die vinden? Zonder pijn.. ik zoek hem al een tijdje maar kan hem niet vinden... zoeken naar een weg.. ja dat is wat ik ga doen.