1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Armoe

Achtergelaten, verbroederd met afgeleefde stenen
Catastrofe de rug gedraaid, niet meer kunnen wenen
Hele dagen geslenter, bedelen voor dat stukje brood
Toekomst onzeker, courant bezoek van de dood
Tevergeefs hopen op een beetje geluk dat passeert
In een deken gewikkeld tot de zon warmte presenteert
Energie is al ‘n tijdje bang uit het lichaam gelopen
Niemand die nog luistert, dagelijks straalbezopen
Trillende handen, erkenning uit het leven gerukt
Wezenloos stilstaan, door de maatschappij onderdrukt
Aan de grond genageld, financieel geen uitweg meer
Aangerand door bittere kou, onuitgesproken veel zeer
Lichamelijk niet in staat om naar een doel te stappen
Fysiek uitgeput, elke dag opnieuw naar adem happen

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Ver van de wereld

Geef uw waardering

Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Aandegrond Arm Armoede Honger Kou Uitgeput

Reacties op ‘Armoe’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Armoe