Armoe

Achtergelaten, verbroederd met afgeleefde stenen
Catastrofe de rug gedraaid, niet meer kunnen wenen
Hele dagen geslenter, bedelen voor dat stukje brood
Toekomst onzeker, courant bezoek van de dood
Tevergeefs hopen op een beetje geluk dat passeert
In een deken gewikkeld tot de zon warmte presenteert
Energie is al ‘n tijdje bang uit het lichaam gelopen
Niemand die nog luistert, dagelijks straalbezopen
Trillende handen, erkenning uit het leven gerukt
Wezenloos stilstaan, door de maatschappij onderdrukt
Aan de grond genageld, financieel geen uitweg meer
Aangerand door bittere kou, onuitgesproken veel zeer
Lichamelijk niet in staat om naar een doel te stappen
Fysiek uitgeput, elke dag opnieuw naar adem happen