Lastig geval(len)
Nergens veilig, waar moet ik me nog verstoppen
Elkéén heeft recht op leven, mezelf aan het bedotten
Ga weg, kom nooit meer terug in dat bestaan van mij
Eindig hier met je gedachten en maak me terug blij
Negeer het beeld in je hoofd, laat me toch vertrekken
Trap niet op mijn schaduw, die zich uit wil rekken
Iedere dag verliezen we beiden veel kostbare tijd
Eindeloze discussies over het hoe en waarom het ons spijt
Nooit zal ik vergeten dat we het ooit zo goed hebben gehad
A.u.b. laat me met rust, ik ben die achtervolging zat
Commandeer niet, geef me de kans opnieuw mezelf te zijn
Het leven is te mooi, verdwijn uit mijn onschuldig brein
Terugkomen kan niet meer, ik heb veel teveel pijn…
Ingezonden door
Dicht bij de Stoof
Geplaatst op
23-11-2016
Over dit gedicht
Verwerken duurt soms een eeuwigheid...
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Achtervolgen Discussies Eindeloos Liefde TerugkomenReacties op ‘Lastig geval(len)’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
