Dagelijkse kost
Drooggelegd, uitgeput, strijdend op zoek naar wat eten
Rantsoenering, zoekend naar voedsel dat werd weggesmeten
Iedere hap is welkom, ook al was die vanmiddag vers en heet
Een gevecht met duiven, de laatste korsten welbesteed
Erbarmelijk die woonkamer, ontzettend groot, maar zonder sleutel
Nergens privé-plek gevrijwaard van ongezond gereutel
Twee dozen, een weggewaaide paraplu, een luxe vermogen
Water sijpelt zachtjes binnen, hopen dat het meteen kan drogen
In het gezicht lopen diepe afgeleefde groeven naar beneden
Nederzetting van uitgedroogde tranen, stromend in het verleden
Telkens dezelfde kleding, gescheurd en met een geurtje aan
Ingevallen schoenen met weinig veter die vooraan al open staan
Geen Facebookvrienden, enkel beschaamd contact op straat
Achtergelaten, hoop op beterschap tot ’s avonds laat
Continu dezelfde weg afsloffen tot geluk het leven kruist
Hulpeloze reis door de wereld, problemen nooit opgekuist
Toeval bepaalt hoever men reikt, of er ooit wordt verhuisd…
Reacties op ‘Dagelijkse kost’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
