1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Ontdekking

Ik riskeerde alles in de hoop te zien wat ik zag
Het was een illusie, wat daar aan de overkant lag.

Daar aangekomen bleek alles minder waar.
Zij was alles en meer, behalve klaar.

Ik wrong me in bochten. Ik liet zien wat ik kon geven.
De zon liet zich zien, maar dit was maar heel even.

Tussen bergen en heuvels aan de kust in het zand,
zocht ik naar liefde: mijn zielsverwant.

Zij schudde me wakker. De realiteit.
Ze was toen van mij, maar nu ben ik haar kwijt.

Het was slechts een moment en echt niet veel meer.
Ik denk nog vaak terug en het doet nog steeds zeer.

Ik voel me nu anders, ik voel me misleid.
Mijn zwakke hart en een veel te mooie meid.

Wat voelde het toch goed om met jou te zijn,
elke dag weer was jij mijn zonneschijn.

Ik dacht dat ik eindelijk had gevonden,
een liefde zo mooi. Samen verbonden.

Verblind door emotie, en wat irrationeel
volgde ik mijn hart, het leek net één geheel.

Na alles wat ik samen met jou had gezien,
was er niemand anders dan jij, mijn absolute tien.

Liefde is iemand nemen zoals je bent,
Vooral als je ook de schaduwkanten kent.

Ik gaf jou je vrijheid, de ruimte die je nodig had,
nooit had ik verwacht dat je mij vergat.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

De inhoud spreekt voor zich.

Geef uw waardering

Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Tags

Liefde Verblind Verdriet Zoektocht

Reacties op ‘Ontdekking’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!