Toen ik je zag
Toen ik je voor het eerst zag,
sprak ik je met een glimlach aan,
ik wst niet waar het aan lag,
maar toen ik thuis kwam zag ik je voor me staan.
Er klopte iets niet bij mij,
ik wist dat het om iets ging,
maar de tijd vloog voorbij,
en toen merkte ik het, iets wat ik opving,
zonder dat je het door had,
zonder dat je het me zou vragen,
werd ik verliefd in één ogenblik,
maar het was niet zomaar verliefd, ik vond je leuk,
maar toen begon ik.
ik weet niet wat ik zag,
ik dacht ook niet na,
ik wist wel dat het aan mij lag,
maar ik kan er niets aan doen,
want elke keer weer, en elke keer weer een vraag,
maar zonder dat je het door had,
en zo mag ik je heel graag,
het is een lang verhaal,
ik ben te snel verliefd geworden, maar ik kom er niet meer vanaf.
dus, word dit mijn eigen straf.
Reacties op ‘Toen ik je zag’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
