vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Afnemend licht
waar is de wereld
ik ben weg maar toch
voel ik nog mijn warme bed
zie allerlei figuren
zich laten oversturen in
ontsteltenis en diep verdriet
hun handen strelend
langs mijn haren en gezicht
in een traag afnemend licht
ik had hier niet mogen zijn
bij hun diepgevoelde aardse pijn
maar werd terug gehaald
de kleine nog in slaap
een lieve gaap hij lacht
als ik hem kus voor het laatst
wil melker
07/09/2016
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Reacties op ‘Afnemend licht’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
