Spijt
Zoveel pijn, zoveel haat,
Niemand weet hoe het met me gaat.
Doe wat ik doen moet ,
Maar bleef niet meer zoet.
Pijn en verdriet,
Niemand die het ziet.
Spijt van de dingen die ik heb gedaan,
Weet niet hoe ik ermee om moet gaan.
Vergeven is gedaan,
Maar het vergeten zal niet vergaan.
Kon ik de tijd maar terug keren,
Dan kon ik alles opnieuw proberen.
Een sterke vrouw,
Liet haar alleen in de kouw.
Probeerde alles voor me te doen,
En gaf haar niet één zoen.
Ze ging maar door,
En ik liet een spoor.
Een spoor van beschadiging,
Een spoor van vernietiging.
Het doet haar veel pijn,
Omdat ik niet mezelf kon zijn.
Vertelt heeft ze niet,
Maar weet het door wat ik zie.
Ze probeert zich te bedwingen,
Maar ik zie de tranen van binnen.
Het doet me pijn,
En ik beloof , dat ik mezelf weer zal zijn.
Zal het vertrouwen terug winnen,
En u zult mij beminnen
Ingezonden door
Samantha Coêlho
Geplaatst op
14-02-2009
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Spijt Verdriet VertrouwenReacties op ‘Spijt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
