Klein meisje van Syrië
Klein meisje van Syrië
Zij reikt mij haar hand
Mouwen zijn gescheurd
Zonder ouders , alleen op straat
Niemand die het betreurt
Waarom is zij anders dan ons kind
meer als een volwassene gezind?
In haar hoofdje heel veel zorgen
"Zal er iets zijn om te eten, morgen ?"
Het is vandaag dat ze beeft
Omdat ze niks om te eten heeft
Maar niemand die zich om haar bekommert
Omdat wij, neen wij zijn nog nooit uitgehongerd
Zij reikt mij nog voorzichtjes haar hand
Maar het is al te laat
Het valt af te lezen van haar gelaat
Als laatst hoor ik nog een geslik...
Wat zij de wereld gaf van waarde
Vertelde zij mij in die blik
wanneer zij nog voor het laatst
met tranende ogen naar me staarde...
Reacties op ‘Klein meisje van Syrië’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
