vorige gedicht
vorige gedicht
alleen
Ik mis je, je betekende veel voor me.
je was mijn voorbeeld.
maar toen liet je me alleen.
niemand wist waarheen.
hopeloos, helemaal van streek, geen weg meer terug.
zonder enig afscheid te kunnen nemen.
verliet je me vrijwillig.
ik was zo boos, dat ik alleen aan mezelf dacht.
niet eens aan de pijn die je had.
toen ik dat voor ogen durfde te zien.
stond mijn wereld stil.
Ik hoorde alleen mijn hart kloppen.
het enige wat ik nu nog van je heb is mijn angst voor water.
en die angst koester ik.
ik hou van je bomma.
Ingezonden door
jodieke
Geplaatst op
11-06-2016
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Dood Lijden Overlijden Pijn VerdrietReacties op ‘alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
