vorige gedicht
vorige gedicht
Het korenbloemenblauw
ik wist jou er altijd
feilloos uit te pikken in het
schitterend korenbloemenblauw
bloeiend als een mooie vrouw
gazon en borders waren
jou wereldvreemd in hun saaie
ordening en burgerlijke schikking
zij zijn een plaag voor je geweest
jij zocht je eigen weg
in de hang naar koestering en zon
met vrijheid in het hete bloed
waardoor jij verder en steeds hoger klom
ooit zal ik jou weer tegen komen
vurig blauw in ons wilde bloemenbed
we zullen hemels laten zomeren
zoals in de schepping is voorzegd
wil melker
10/06/2016
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Reacties op ‘Het korenbloemenblauw’
-
'Ik heb het even niet', zei de dichter en kapte bij 'het' af.
guido - 10-06-2016 om 10:12
