ruimte in een beperkte ruimte

19/5/2016

wijdse dromen als tegengift
om te ontkomen
aan een Gevangen gevoel

als je weet wat ik bedoel
in een leven dat sterft
verblind door nachtelijk duister
warm zonlicht derft

rest me enkel de Laatste Symphonie
rauwe menselijke stemmen
bloedkleurige lazerlichten
aan Wanhoop Gedicht

enkel Fantasy houd me overeind
in een wereld vol banaliteit

noch je zachte stem
warme huid
wijd geopende ogen
liefde
zonder mededogen
de Laatste en Eerste inspiratie
over het Water Zweeft
als Twee Zwanen in de Mist
want de Derde is teveel
weet wat hij mist

nooit begreep hij
wat echte kansen toeliet
ouder nog jonger

ruimte in een beperkt gebied

je als een wolf kris kras doorkruist
luistert -
naar een lokroep
die jouw hart straal voorbijloopt

tot het duizend doden sterft
enkel eeuwige schaduw verwerft