oceaan
ik lag 3 jaar geleden op de bodem van de oceaan
hoe moest ik terug naar boven gaan?
hoe moest ik de weg terug vinden zonder het licht van de maan
ik heb 2 jaar gevochten om dat licht weer te zien,
om weer aan land te staan
ik was diep gezonken
zag alles langzaam vervagen
verlangend naar hulp
zag ik niet dat er genoeg handen uitstaken
er ontstond een grijns op mij gezicht toen het licht mijn gezicht streelde
ik had niet meer het verlangen om te schreeuwen
een gevoel van vrede en geluk gloeide over me heen
zonder om te kijken verlaten ik de oceaan
alle pijn laat ik daar
het leven is te kort om, om terug te kijken
Ingezonden door
Samantha Sanstra
Geplaatst op
01-06-2016
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Geluk Loveyourself Vechtslust ZinkenReacties op ‘oceaan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
