het leven als een internaat
21/5/2016
men over je hoofd wrijft
als een klein kind
men van alles vind
al het andere niet ziet
dan pas - krijg ik het op mijn heupen
niemand - die er één snars van begrijpt
dat het me soms teveel wordt :
luisteren naar haar geleuter van :
mijn vriend dit - mijn vriend dat
so what ?
ben ik enkel daarvoor goed :
al die trieste verhalen
terwijl mijn innerlijke bloed
als het Leven een Internaat blijft
jij - gebonden aan starre regels
die niemand opvolgt
een perfect alibi - voor wie wel vrij is
zichzelf te zijn
op een manier aanvaardbaar
door de Meerderheid
in een internaat
dat nauwelijks iets opbrengt
terwijl tijd zich verlengt
zodat je die pijn
goed blijft voelen
en tenslotte :
niets mag hopen
nog minder verwachten
dan Altijd in de Schaduw te lopen
dat normaal te vinden
alsof je dromen sterven
nooit meer te verwerven
dan medelijden
dat je nooit vroeg
zelfs niet
in een Internaat
Reacties op ‘het leven als een internaat’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
