vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Metalen hart
Dat je met alle haat
het vuur aansteekt
onder mijn voeten.
Ik dacht dat er in de liefde
geen sprake was van wraak.
Wat probeer je te bereiken
je bal vliegt zo nooit in het doel...
Je praat in onverbonden letters
je doet wat kan om mij te vernietigen
en ik kreuk en plooi
maar ik ga niet ten onder.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
10-05-2016
Over dit gedicht
Ik was verstomd en hield mij stil. Maar mijn smart werd zwaarder. Mijn hart werd heet in mijn binnenste. Een vuur ontbrandde bij mijn zuchten
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Hart Jaloezie Kapot Liefde VerdrietReacties op ‘Metalen hart’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
