vorige gedicht
vorige gedicht
stil maar.
stil maar,
ik hou je wel vast.
je hoeft niets te verwoorden,
ik draag met jou je last.
kom maar hier,
en laat je tranen even gaan.
je hoeft niet langer
eenzaam in je pijn te staan.
huil maar,
ik beloof dat het goed komt.
zolang ik hier bij je ben.
is er niks wat je moet doen.
ga maar,
nu je tranen zijn gestild,
spreid je vleugels en vlieg uit.
maar ik ben er,
als je me nodig hebt roep je maar.
ik sta altijd voor je klaar
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
07-04-2016
Over dit gedicht
overlijden
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
NietwenenReacties op ‘stil maar.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
