vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ochtendlicht1
Zacht projecteert de zon haar ochtendlicht op de schutting en de daar gelegen plantjes.
Ik kijk er naar en verwonder mij zelf dat deze plantjes het zo goed doen.
Wellicht is de ochtend het krachtigste wat de natuur ons heeft gegeven.
Het ontwaken van het leven en de nacht voor een volle dag vergeten.
Ingezonden door
lecourt
Geplaatst op
04-04-2016
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Hoop Nacht Ontwaken Verdriet VerwonderingReacties op ‘Ochtendlicht1’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
