Voorbij

Ik werd verliefd op dat speciale karakter.
Die verborgen gevoeligheid.
Diep weggestoken en zo onvindbaar.

Jou ogen lieten me smelten
en jou aandacht liet me leven.
Jou liefde was zo puur en echt,
maar zo kort.

Ik begrijp het nog steeds niet.
Hoe kon het fout lopen?
Zomaar in één vingerknip.

Want ik werd verliefd op je haren,
je ogen en die prachtige lach.
Die lieve jongen, die zich in jou verstopt.

Die jongen die zich voor jou verstopt.
Waarom? Want je bent fantastisch.
Althans, dat was je.