Spiegel

In de spiegeling
van
gisteren

zoek ik de
vloedlijn
van morgen

een blik, hoopvolle ogen
kijkend
met de wil tot vasthouden

Achter een lach verborgen,
roert zich een wereld
van duizend zorgen.

Schuilt een wereld van
niet begrepen worden,
in de hoopvolle armen van
misschien morgen.

In de ogen, drijft waarheid
naakt aan de oppervlakte,
deinen golven als de
stille schreeuw van je hart.

Ooit vonden we elkaar
vlinders zweefden rond
ze versmolten tot
een innig liefdespaar
En weken van erosie
hebben hen niet verwond