als ik je ooit weerzie
13/2/2016
je pad kruis
je blik vang
langszij de verweerde paters kerkmuur
verwarmd door de middagzon
het was alsof ik je reeds
mijn hele leven kende
tot tijd
voorzichtigheid langzaam sloopte
muren lager werden
als ik je ooit weerzie
we onze eerste ruzie overleefden
een droom verder beleefden
verloren - toen onze echte jeugd begon
alles daarna stapsgewijs wegviel
tot nu ...
als ik je ooit weerzie
we onze horizon vergroten
toen blijde en mindere dagen zich aanbieden
toch kansen - om meer
zo teder - als vooruitzichten bieden
als ik je ooit weerzie
zo verassend
als de Breughel
onder een banaal uitziend landschap verscholen
zo onverwacht
als je verleiderlijk glimlacht
meer verwacht
dan iemand ooit
in mij heeft gezien
Ingezonden door
faramir
Geplaatst op
08-03-2016
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Kenden Muren VoorzichtigReacties op ‘als ik je ooit weerzie’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
