vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De steentjes
het was een
puzzel in de tijd
de steentjes van mijn leven
zij vingen
met hun licht
mijn steeds alerte blik
ik zocht niet echt
maar viel voor de
momenten van contact
ik heb ze opgegooid
uitgestrooid vormden zij
een kleurrijk mozaïek
in sprankeling
wervelde mijn jeugd
daarna wat donkere vormen
pas de laatsten tonen
het transparant weerkaatsen
om de rest hun kleur te laten
zon speelt met de jaren
van mijn leven dat in deze
mozaïek weer vorm heeft gekregen
wil melker
04/03/2016
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
04-03-2016
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Liefde Lieven VerzamelenReacties op ‘De steentjes’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
