Achter de boei

De eerste keer toen jij je hand
boven de zeespiegel hield
je paarse lippen slikten
zout water in
ik stond verstrakt met
mijn voeten in het zand.

De schelpen zongen klaaglieden
tot de meeuwen zich ordenden
in rijen voor de fanfare
ik zwaaide terug.

Het eerste zandkasteel die we bouwden
zakte meteen in
toen een ruwe krab op de voordeur klopte.

Ik herinner me de eerste keer
toen je van in de zee
naar me zwaaide
en een verre afscheid
op de golven nam.