Te laat
noem je me naam,
als ik er niet meer ben?
praat je over mijn faam
of over wat ik had geschreven met de pen?
wat was het waaraan je dacht,
toen ik er niet meer was.
waar dacht je aan midden in de nacht,
aan de zomer toen wij samen lagen in het warme gras?
jij zette mijn hart in vuur en vlam,
en maakte mijn leven positief.
ik had nog willen weten hoe je in me leven kwam.
en hoe je me hart stal als een echte dief.
maar dacht je wel aan mij,
of was je me al vergeten?
was je uberhaupt wel blij,
dat had ik graag willen weten.
nu is het te laat.
en ben ik er niet meer.
hoe het met jou gaat.
dat vraag ik me nog steeds af keer op keer.
Ingezonden door
glenn ijntema
Geplaatst op
09-02-2009
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Te laat’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
