1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

De littekens

Uit, ‘De schepelingen van de Selena’(Bartholomeus)

Met alle winden waaiden het gulden vacht
geen haar bleef te krenken achter
om hem te beschutten tegen de zilver nacht
op zijn reis in de steenwoestijn

Diep in het achterland overleefde zijn boodschap
de tijd tot de driemasters zijn kusten vonden
bevracht met het zout voor zijn gestroopte wonden
die in zijn verre lot beschoren lagen

Op de kade stapelden ze hun last vol onbegrip
om hun verworden leer gestreng te gaan venten
geen liefde was bestand tegen het gekrookte riet
in het land dat duizend goden hun levens liet

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

‘Wie klopt er nog zo laat aan de deur’, zei de hugenoot en wist niet welke nacht het was.

Geef uw waardering

Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Guidovangeel

Reacties op ‘De littekens’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

De littekens