1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onbevangen visie
Mijn hart kromp samen
toen je mij met gepelde woorden
op mijn oren sloeg.
Je schuurde een mes
zonder punt in mijn hart
de kippen draaiden
in het rond op zoek
naar spoor op vel.
Fouten zijn wisbaar met
rechte liefde
vergeten is pas mogelijk
als jij me doet lijden
aan alzheimer.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
15-01-2016
Over dit gedicht
Zou niet een roos wanneer ze anders heette even lieflijk ruiken?
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
BreukReacties op ‘Onbevangen visie’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!