vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Dat waren wij
Dat waren wij.
Ik zei nog
dat hij van me
mag houden.
Ik trok de knoop
van het touw
dat warrig
heen zat in hem.
De ogen groot
de lippen gingen
van tweede in
vierde versnelling.
Hij zweeg en
klikte het touw
uit.
Ik zocht ogen
in de weg.
Ik zag hoe hij
kraakte
open en de wind
viel met luid geraas.
Mijn ogen lachten.
Reacties op ‘Dat waren wij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
