vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Droog regen
Ik regen sinds mijn geboorte.
Het grijze wolkje hangt nog steeds
boven mijn kil hoofd.
De regendruppels knetteren
als zwarte pianotoetsen
maar ik word niet nat.
Dorstig zijn mijn vruchtbare lippen
nooit geweest.
Ik eet water
kauw op mijn keien
slik door mijn eerste rivier
zwem in De Wilde Oceaan.
Ik ben de lucht
die jullie leven doet.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
25-12-2015
Over dit gedicht
Het gezeefde gedicht
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
RegenReacties op ‘Droog regen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
