onbestemd

2/12/2015

daar is het weer
als wilde paarden galoperend over de steppe
een rode zon erboven
als
regen neer druppelend...
is er plots dat bittere gevoel

dat er niets is in je leven
dat dat fundamenteel gemis
een plaats kan geven

nog minder dan de onzin
van mooie kleren
een propere auto
veel bla bla bla
of bemoeienissen
over je praktische taken

is het dat maar ?
is dit voorwaar
de essentie van mijn beleven...

in een wereld
waar velen een plaats hebben
enkel de vrijheid
om je alleen te voelen
is voor mezelf

ieder weekend
na iedere dag
keek ik discreet naar je mooie lach
onbestemd
voor mij ...