De woorden

Ik kijk in de spiegel, vol onzekerheid.
Ik spreek de woorden uit op mijn manier.
De woorden die wel te horen voor mij,
maar lezend en schrijvend zijn ze vaak
te moeilijk voor mij.

Ik, die niet één ben met de taal.
Jij bent de taal,
die ik nog niet goed kan lezen en schrijven.
Blijft tot vandaag een moeilijk verhaal.
Ik, die redelijk de taal spreek,
maar niet goed kan lezen en schrijven,
moet daarvoor veel energie in steken,
om een beter leven te kunnen leiden met de taal.

Jij bent de spiegel nu voor mij, om te zeggen:
‘pak je kans, ga ervoor, dan komt het
best in orde hoor!’