1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Vervaagde grenzen

Vervaagde grenzen

Een verscheurde ziel
Twee delen los van elkaar
Levend in een stroom
Dwarrelend door de lucht

Het ene moment stralend
Het ander rillend van angst
Een tweedeling van leven
Ineen verstrengeld

Verward
Verzwolgen
Verdwaasd

Liggend op de vloer
Huilend van ontzielde onmacht
Niet kunnen terugpakken
Op die eerder verworven kracht

Toch maar ineenzakken
Of jezelf weer herpakken
Maar hoe?
Wie zegt me waarom?
Waarom steeds die verdeeldheid
Het raakt maar niet kwijt

Waardoor grenzen blijven vervagen
Het niet zomaar meer te dragen
Maar sterk moeten we blijven
Om boven te blijven drijven
Om niet ten onder te gaan
Blijvend rechtop staan
Hoe dan ook!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Eenzaam Grenzen Leven Tranen Verscheurd

Reacties op ‘Vervaagde grenzen’

  • er blijft altijd een lichtpuntje aan de horizon gloren, laat het toe , het leven is vallen en opstaan, je erbij neerleggen of doorgaan. Liefs, Marill.

    Marill - 24-11-2015 om 08:39

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Vervaagde grenzen