Abstracte liefde
Mijn dagelijkse potje honing ben je.
Uit de wijdste rozenvelden
kan ik de roodste roos
voor je plukken en knielend
aan je bieden.
Jouw adem is de lucht
die mij leven doet.
Ik zal mijn hart aan je roven
terwijl ik je diepe verlangens
vervul in stille nacht.
Als je een ster nodig hebt
van de avondse lucht
zal ik het voor je halen.
Jouw sneeuwwitte handen
zijn mijn redding.
Mijn parfum is jouw smachtende geur.
De tijd die verder tikt
zal ik voor jou vertragen
en de spiegel der schoonheid
die in jouw kamer hangt
zal ik voor je weerkaatsen.
In mijn poëzie zul je leven
veilig tussen mijn lieve woorden.
Ik zal de engel zijn
die je waakt
die je beschermt en die jou leert
wat de theorie van
liefde is.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
05-11-2015
Over dit gedicht
Romantische herinneringen en het verlangen naar romantiek is alles
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerliefdheidReacties op ‘Abstracte liefde’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
