vorige gedicht
vorige gedicht
stil maar (1)
stil maar
ik hou je wel vast
je hoeft niets te verwoorden
ik draag met jou je last
kom maar hier
laat je tranen even gaan
je hoeft niet langer
eenzaam in je pijn te staan
huil maar
ik beloof je het komt goed
zolang ik hier bij je ben
is er niks wat je nu moet
ga maar
nu je tranen zijn gestild
spreid je vleugels en vlieg uit
maar ik ben er als je wilt
Ingezonden door
melanie310
Geplaatst op
28-10-2015
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VasthoudenReacties op ‘stil maar (1)’
-
Een prachtig gedicht Melanie, mag ik het in een werkstukje kalligraferen? En welke naam mag ik er dan onder zetten als auteur, is dat Melanie?
Elsje - 20-11-2017 om 13:47
