vlakte

Ik voel de kou
Op mijn onbedekte armen
de sneeuw
onder mijn blote voeten
ik ruik de geur
van bevrozen levens
De kleur
van kale bomen
naakte bomen
omringd door sneeuw
witte vlaktes
met zicht op het oneindige
oneidige vlaktes
van alleen maar voelen
ik zie jouw voetstappen
ik ruik je
En ik kan je voelen
de warmte van je handen
maar jij bent niet naakt zoals de bomen
jij ziet geen oneindige vlaktes
Jij hebt geen oneindig voelen
Jij kan weggaan
weg van deze kou
naar een ander voelen
maar ik
ik ben nog altijd in deze witte vlakte
met mijn blote voeten in ee sneeuw
en de geur
van bevrozen levens.