vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ik sluit de wereld even buiten
Ik sluit de wereld even buiten
Gordijnen dicht en de deur op slot.
Even rusten, een adempauze
Het gaat me allemaal weer te vlot
Ik wil even niet meer praten
Misschien wat luisteren naar muziek
Even rust, niet doen alsof
En daarbij hoef ik geen publiek
Ik ben te moe, heb te veel pijn
Om ook maar iets te geven
Even rust, en ik neem me voor
Morgen, morgen zal ik leven.
Ingezonden door
Mambo
Geplaatst op
04-10-2015
Over dit gedicht
Dit gedicht had mijn moeder klaargelegd toen ze stierf, we vonden en vinden het nog steeds zeer mooi en toepasselijk in haar situatie
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Rust Verdriet ZiekteReacties op ‘Ik sluit de wereld even buiten’
-
Een waardevolle herinnering van een dierbare
HenkPost - 05-10-2015 om 13:35
