1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wantrouwige kamer
Je sloot me op in een kamer
vol met rommel en flarden.
Je stal mijn adem uit
mijn bevroren longen
je kraste mijn mond toe
je snerpte in mijn eenzame huid
je klopte mijn hart in als een gek
en verliet me in het duister
tussen zoute tranen, vuil water
en dood bloed.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
20-08-2015
Over dit gedicht
Zelfs voor de hel ben je te groot van stuk
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
EenzaamheidReacties op ‘Wantrouwige kamer’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!