schemering
19/8/2015
in de schemering
is weinig spiegeling
zelden meer
dan een zeldzame lichtflits
die het duister even onderbreekt
door de zon
werden de schaduwen langer
tot de nacht nadert ...
werd ik als de maan
iedereen - weet van zijn bestaan
maar - zonder meer
daarom - was de zon er
nochtans weerkaatst de maan
de zon in de nacht ...
in de schemering
tot de zon inslaapt
zo sliep mijn hart nooit ...
hoe kon jij - dat ooit weten
volgers soms van Don Juan,De Sade,Du Trous...
nochtans
al ben ik niet de Zwanenridder
toch leid mijn leven het midden
tussen melaats en juist niet
naast de Pilaren van Graniet
in de Schemering van mijn Tijd
werd de gehoornde god
alleen maar woester...
Is het water echt zo diep ?
Ingezonden door
faramir
Geplaatst op
20-08-2015
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Maan Schemering ZonReacties op ‘schemering’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
