vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
te dichtbij
ze reikt haar hand
en ik verstijf in het moment
begrijp het niet
haar onmetelijke aandacht
ik wil het zo graag
ik verdien het niet
ze praat maar door
maar ik hoor het allang niet meer
staar verdoofd naar die hand
te dichtbij, te dichtbij, te dichtbij
niemand is ooit dichtbij genoeg
raak me aan
Reacties op ‘te dichtbij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
