Samen

Kwijt, dat ben ik jou.
De liefde en je trouw.
Je liefdevolle knuffel en warme zoen.
Precies weet ik nog hoe ik me voelde, toen..
Als de warme stralende zon in haar baan.
Het gevoel, ik kan alles aan.
Afgelopen, en toch verwacht.
Maar dromen doe ik nog steeds, elke nacht.
Hopend op je mooie lieve lach.
Die zorgt dat ik gelukkig ben, elke dag.
Woorden die te weinig kunnen uiten.
Het gemis, tranen met tuiten.
De hoop die jij me geeft.
Alle gevoelens die opnieuw worden beleeft.
Zijn zo intens en diep.
En de pijnlijke gedachte aan hoe het verliep.
Het is door niemand te beschrijven.
Hoe het is in die liefde achter te blijven.
Moeite te hebben met het doorgaan.
Het gevoel ik kan het niet aan.
Het zorgt voor een deuk in het zelfvertrouwen .
En het is moeizaam die weer op te bouwen.
Jij,
Opende een nieuwe wereld voor mij.
Dit was een hele nieuwe ervaring,
Waardoor een andere tijd aanving.
Op eigen benen staan in meerdere opzichten.
Met andere doelen om op te richten.
Er is vast iemand die me in de toekomst de liefde geeft,
Waar een mens voor leeft.